Περισσότεροι από 600.000 τόνοι διχτυών-φαντασμάτων εισέρχονται στη θάλασσα κάθε χρόνο, αντιπροσωπεύοντας το 10% όλων των θαλάσσιων απορριμμάτων και συνεχίζοντας να παγιδεύουν ζώα για αιώνες.
Για να μειωθεί αυτή η επίδραση, το έργο NetTag+ δοκιμάζει ακουστικούς δείκτες και το ρομπότ ÍRIS σε περιοχές του Ατλαντικού και της Μεσογείου.
Τα δίχτυα-φαντάσματα συνεχίζουν να «ψαρεύουν» για περισσότερους από έξι αιώνες
Τα δίχτυα-φαντάσματα αποτελούν μία από τις κύριες απειλές για τη θαλάσσια βιοποικιλότητα, επειδή παραμένουν ενεργά ακόμη και μετά την εγκατάλειψη ή την απώλειά τους στον ωκεανό.
Κατασκευασμένα από ανθεκτικά υλικά, όπως το νάιλον, μπορούν να παραμείνουν στο περιβάλλον για περισσότερους από έξι αιώνες.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, αυτός ο εξοπλισμός συνεχίζει να παγιδεύει χελώνες, θηλαστικά και θαλασσοπούλια αδιακρίτως.
Το πρόβλημα επηρεάζει επίσης τα ψάρια, με εκτίμηση ότι έως και το 30% της μείωσης ορισμένων πληθυσμών συνδέεται με αυτό το φαινόμενο.
Ο αντίκτυπος δεν περιορίζεται στο περιβάλλον. Για τους ψαράδες, τα χαμένα δίχτυα μειώνουν τα διαθέσιμα αποθέματα για εμπορική δραστηριότητα και μπορούν να μπλεχτούν σε υπολείμματα παλαιού εξοπλισμού, προκαλώντας οικονομικές απώλειες και επιχειρησιακούς κινδύνους.
Το NetTag+ χρησιμοποιεί ακουστικούς δείκτες για τον εντοπισμό χαμένων διχτυών
Για την αντιμετώπιση αυτού του κύκλου, δημιουργήθηκε το NetTag+, ένα έργο με επικεφαλής το Διεπιστημονικό Κέντρο Θαλάσσιας και Περιβαλλοντικής Έρευνας (CIIMAR) του Πανεπιστημίου του Πόρτο.
Η πρωτοβουλία συγκεντρώνει 15 εταίρους από επτά χώρες.
Η λύση βασίζεται σε έξυπνους ακουστικούς δείκτες που εγκαθίστανται στον αλιευτικό εξοπλισμό. Όταν ένα δίχτυ χαθεί, αυτές οι συσκευές επιτρέπουν τον ακριβή εντοπισμό του εξοπλισμού, διευκολύνοντας την ανάκτησή του πριν συνεχίσει να προκαλεί ζημιά στον βυθό.
Η τεχνολογία δοκιμάζεται σε πραγματικές συνθήκες στον Ατλαντικό και τη Μεσόγειο, με ιδιαίτερη έμφαση στις κοινότητες της Vila do Conde και της Póvoa de Varzim, στη βόρεια Πορτογαλία.
Εξοπλισμένο με τεχνητή νοημοσύνη και υπολογιστική όραση, το ρομπότ ÍRIS καταδύεται έως και 500 μέτρα για να εντοπίσει δίχτυα-φαντάσματα αλιείας. Φωτογραφία: INESC TEC
Το ρομπότ ÍRIS καταδύεται έως και 500 μέτρα σε αποστολές αναζήτησης
Όταν το δίχτυ εξαφανίζεται στον ωκεανό, οι ερευνητές αναπτύσσουν το ρομπότ ÍRIS, μια αυτόνομη συσκευή που αναπτύχθηκε από το INESC TEC.
Ο εξοπλισμός μπορεί να καταδυθεί έως και 500 μέτρα βάθος για να εκτελέσει αποστολές αναζήτησης.
Η επικοινωνία πραγματοποιείται μέσω υδροφώνου εγκατεστημένου πάνω στα ίδια τα δίχτυα. Με έναν προηγμένο ενσωματωμένο υπολογιστή και συστήματα πλοήγησης ήχου, το ρομπότ υπολογίζει αποστάσεις και προσανατολίζεται προς τον στόχο, ακόμη και χωρίς ορατότητα στο νερό.
Αφού εντοπίσει τον εξοπλισμό, το ÍRIS ξεκινά τη φάση ανάκτησης. Το μηχάνημα χρησιμοποιεί ένα μηχανικό σύστημα για να προσαρτήσει ένα καλώδιο ανάκτησης στο εντοπισμένο δίχτυ, το οποίο στη συνέχεια τραβιέται στην επιφάνεια από ένα σκάφος υποστήριξης ή την αρμόδια λιμενική αρχή.
Το AI βοηθά στη λειτουργία σε επικίνδυνες περιοχές
Το ρομπότ χρησιμοποιεί επίσης τεχνητή νοημοσύνη και υπολογιστική όραση για να διακρίνει το δίχτυ από άλλα φυσικά αντικείμενα στον βυθό.
Αυτή η δυνατότητα επιτρέπει τον εντοπισμό του ασφαλέστερου σημείου για την προσαρμογή του καλωδίου και αυξάνει την πιθανότητα ανάκτησης.
Η καινοτομία σχεδιάστηκε για βαθιές περιοχές, όπου η παρουσία ανθρώπων δυτών θα ήταν επικίνδυνη.
Το σύστημα σχεδιάστηκε επίσης για να λειτουργεί σε μικρά σκάφη, γεγονός που διευρύνει την εφαρμογή του σε διαφορετικούς αλιευτικούς στόλους.
Οι ψαράδες δεν χειρίζονται απευθείας το ρομπότ λόγω κόστους, αλλά παίζουν κεντρικό ρόλο στη διαδικασία. Σε καθημερινή βάση, χρειάζονται μόνο απλά συστήματα εντοπισμού και δίχτυα εξοπλισμένα με ακουστικούς δείκτες.
Μέσω μιας εφαρμογής κινητού, οι επαγγελματίες μπορούν να ανακτήσουν το μεγαλύτερο μέρος του χαμένου εξοπλισμού. Το ÍRIS προορίζεται για κρίσιμες περιπτώσεις, όπως βραχώδεις περιοχές ή τοποθεσίες με πολύ ισχυρά ρεύματα.
Σήμερα, περίπου διακόσιοι ψαράδες από τη βόρεια Πορτογαλία συμμετέχουν στην επικύρωση πρωτοτύπων σε πραγματικό περιβάλλον.
Λαμβάνουν επίσης εκπαίδευση σε καλές περιβαλλοντικές πρακτικές και συμμετέχουν σε εκστρατείες καθαρισμού, οδηγούς συμπεριφοράς για τον ωκεανό και διανομή φορητών τασάκων.
(Αυτό το άρθρο συντάχθηκε με βάση πληροφορίες από το υλικό που παρέχεται σχετικά με το έργο NetTag+, το CIIMAR, το Πανεπιστήμιο του Πόρτο και το INESC TEC, με δεδομένα, αριθμούς και δηλώσεις να διατηρούνται όπως στο υλικό που έχει συμβουλευθεί)
www.worldenergynews.gr
